Nassau (dinastio)
Nassau | ||
|---|---|---|
| Dinastio | ||
| Blazono | ||
Lando | Sankta Romia Imperio • Duklando Nassau • Luksemburgo • Reĝlando de Nederlando [#] | |
| Dinastiaj rilatoj | ||
Fondinto | Dudo of Laurenburg [#] | |
Branĉoj | Oranje-Nassau • House of Nassau-Sonnenberg • House of Nassau-Wiesbaden-Idstein • House of Nassau-Weilburg (1355-1605) • House of Nassau-Saarbrücken (1442-1574) • House of Nassau-Saarbrücken (1629-1723) • House of Nassau-Idstein • House of Nassau-Hadamar (1303-1394) • House of Nassau-Beilstein (1343-1561) [#] | |
| Regadoj | ||
Dukoj de Nasaŭo | ||
Regado | 1806–1866 | |
Sekvanto | – (Nasaŭo aneksita de Prusio) | |
Granddukoj de Luksemburgo | ||
Regado | 1815–nun | |
Reĝoj de Nederlando | ||
Regado | 1815–nun | |
Dukoj de Limburgo | ||
Regado | 1839–1866 | |
Sekvanto | – (Limburgo iĝas nederlanda provinco) | |
Reĝo de Anglio, Skotlando kaj Irlando | ||
Vilhelmo la 3-a | ||
Regado | 1689-1702 | |
[#] | Fonto: Vikidatumoj | |
La dinastio Nassau estas multnombra germana nobela familio de eŭropa signifo, kies komencoj spureblas en la 10-a jarcento. Komence ili estis grafoj de Laurenburg ĉe la rivero Lahn. El la familio estis Adolf von Nassau, reĝo de la Sankta Romia Imperio. En la 19-a jarcento ĝi regis en la duklando Nassau. Du en Eŭropo ĝis hodiaŭ regantaj nobelaj dinastioj, la nederlanda reĝa dinastio Oranje-Nassau kaj la grandduka dinastio de Luksemburgo, devenis el la dinastio Nassau. En persono de Vilhelmo la 3-a ido de la dinastio Nassau iĝis de 1689 ĝis 1702 reĝo de Anglio, Skotlando kaj Irlando.
Enhavo
1 Superrigardo
2 Blazonoj
2.1 Devenblazono de la otona linio
2.2 Devenblazono de la walram-a linio
3 La otona linio (1255–1890)
3.1 la pli maljuna Dillenburg-a kaj Breda-a, poste oranja linio
3.2 la linio Nassau-Diez kaj la domo Oranje-Nassau
4 La Walram-a Linio (1255–1912)
4.1 La pli juna Weilburg-a linio kaj la duklando Nassau
5 Literaturo
6 Eksteraj ligiloj
7 Referencoj
Superrigardo |
Nassovia Comitatus im Jahr 1645

Burgo Laurenburg

Burgo Nassau

Siegen (Supra kastelo)

Kastelo de Dillenburg

kastelo Herborn

kastelo Weilburg

kastelo Idstein

Ginsburg
Blazonoj |
blazono el Scheiblersches Wappenbuch
1450–1480
Devenblazono de la otona linio |
Devenblazono de la walram-a linio |
La otona linio (1255–1890) |
la pli maljuna Dillenburg-a kaj Breda-a, poste oranja linio |
Vilhelmo la 1-a de Oranje-Nassau
blazono de la dinastio Oranje-Nassau
la linio Nassau-Diez kaj la domo Oranje-Nassau |

kastelo Breda, Nederlando

Burgo Vianden, Luksemburgo

palasto Paleis op de Dam, Amsterdamo

palasto Paleis Noordeinde, Hago

domo Huis ten Bosch, Hago

kastelo Het Loo
La Walram-a Linio (1255–1912) |
Malgranda tronsigelo de reĝo Adolf de Nassau el la jaro 1298[1]
Blazono de la dukoj de Nassau

urba kastelo Wiesbaden

kastelo Saarbrücken

kastelo Ottweiler

kastelo Usingen
La pli juna Weilburg-a linio kaj la duklando Nassau |

Weilburg
kastelo Biebrich

grandduka palasto en Luksemburgo

kastelo Berg (Luksemburgo)
Literaturo |
- Pierre Even, Dynastie Luxemburg-Nassau. Von den Grafen zu Nassau zu den Großherzögen von Luxemburg. Luxemburg, 2000
- Hellmuth Gensicke, Landesgeschichte des Westerwaldes. Wiesbaden, 1999
- Johann Heinrich Hennes, Geschichte der Grafen von Nassau: Bis zum Jahr 1255, Band 1, 1842, Digitalisat
Ernst Münch: Geschichte des Hauses Nassau-Oranien. 3 volumoj, Mayer, Aachen und Leipzig 1831–1833.- F. W. Theodor Schliephake , Geschichte der Grafen von Nassau: von den ältesten Zeiten bis auf die Gegenwart, auf der Grundlage urkundlicher Quellenforschung, 1867, Band 1 Band 2
Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten, Neue Folge. Frankfurt
Eksteraj ligiloj |
- Stammtafeln des Hauses Nassau
- Bestände des Hessischen Hauptstaatsarchivs
- Nassovica-Sammlung der Landesbibliothek Wiesbaden
io de la dinastio Nassau germane
genealogio de la dinastio Nassau angle
- Handbuch der Geographie und Statistik des Herzogthums Nassau, 1823
Entwicklung des Nassauer Wappens in Ottos Stamm und in Walrams Stamm (Dr. Peter)
Referencoj |
↑ eine genaue Beschreibung des Siegels befindet sich auf Wikisource in Die Siegel der Deutschen Kaiser und Könige, Siegel Ottos I., Nr. 3